Yep, hier ben ik dan, in de USA of all places! Helemaal iets anders dan Ijsland, dat is het minste wat ik kan zeggen...
Op maandag 23 augustus omstreeks 8.00 uur stond ik gepakt en gezakt op de luchthaven van Zaventem. Mijn trouwste fans en supporters waren natuurlijk aanwezig om mij nog maar eens uit te wuiven en ik moet zeggen dat alle partijen er steeds beter in worden! Net als dat ik er steeds beter in word om stukjes van mijn leven in dozen te steken op zolder, koffers te pakken, nieuwe bankrekeningen te openen en de schooladministratie onder de knie te krijgen...
Rond 11.00 uur steeg ik op in het Belgische (Vlaamse, Walloonse, Brusselse? Wie zal het zeggen?) luchtruim. Een kleine drie uurtjes later hing ik in het Ijslandse luchtruim, waardoor ik de kans kreeg oude bekenden, zoals de Eiyafallajökull, toe te wuiven, om dan verder richting de VS te vliegen. Tegen 20.00 uur GMT+1 landde ik in Chicago waar ik vriendelijk verwelkomd werd op Amrikaans grondgebied. Om 22.40 mocht ik nog maar eens het luchtruim in om dan omstreeks 4.00 (24 augustus 2010) te landen in San Fransisco. Dan bagage oppikken en trein op. Daar werd ik opgehaald door mijn landlord, of is het landlordes?, om eindelijk op plaats van bestemming afgezet te worden. Ja, het was een zware 24 uur, maar zeker de moeite waard...
Mijn landlordes, die ik vanaf nu gewoon bij haar echte naam Karen zal noemen, is een, en ik gok, zestigjarige alleenstaande madam die twee kamers in haar huis verhuurd. Aan de inrichting van het huis en haar gedachtengoed valt heel goed op te merken dat zij ooit een echte hippie moet zijn geweest, in Berkeley nota bene, DE plaats toch wel om mei '68 te hebben meegemaakt. Maar verdere gesprekken zullen nog doen uitblijken wat haar rol in dat alles juist was...
De universiteit van Berkeley is geweldig groot! De campus is een echte doolhof, alle gebouwen staan door elkaar, waardoor kleine paadjes kronkelen en dat alles wordt omgeven door kortgewiekte grasperkjes met hier en daar een soort boom, waar ik geen gok over ga wagen wat naam betreft. Het geweldige is dat de campus niet alleen druk bevolkt wordt door studenten, proffen en ander academisch personeel, zoals de eigen campuspolitie, ja u leest het goed(!), maar ook door één of ander soort eekhoorns, die telkens weer nieuwsgierig komen kijken welk lekkers er overal wordt achtergelaten...
Over de bevolking op de campus gesproken, er moet gespecifieerd dat de helft ervan van Aziatische komaf is, en daarmee bedoel ik niet alleen andere uitwisselingsstudenten, maar veelal Amerikaanse Aziaten. Dit vertaalt zich natuurlijk ook in een zeer uitgebreid en gevarieerd assortiment van Aziatische restaurantjes en winkeltjes... mmmm....
En zoals onze pa al heel goed opmerkte, het zal niet evident worden om hiertussen een echte ('native'???) knappe Amerikaan op te scharrelen... Maar goed, het doel van mijn verblijf hier is toch wel duidelijk afgelijnd als academisch, dus mocht er hieromtrent dan toch iets te melden vallen, dan zal dat zeker op gepaste wijze en tijd kenbaar gemaakt worden... ;)
Goed, tot zover deze eerste lezing.
